<Erwt>>

Er was eens een prins die met een prinses wilde trouwen, maar ze moest wel een echte prinses zijn. Hij reisde de hele wereld over om er een te vinden, maar nergens kon hij vinden wat hij zocht. Er waren prinsessen genoeg, maar het was moeilijk om te achterhalen of ze wel echt waren. Er was altijd iets aan hen dat niet klopte. Dus kwam hij weer thuis en was verdrietig, want hij had zo graag een echte prinses willen hebben.

Op een avond brak er een vreselijke storm los; er was donder en bliksem, en de regen viel met bakken uit de hemel. Plotseling klonk er een kloppen op de stadspoort, en de oude koning ging die openen.

Daar stond een prinses voor de poort. Maar, hemel! Wat een aanblik had ze gekregen door de regen en de wind. Het water liep langs haar haar en kleren naar beneden; het liep tot in haar schoenen en kwam er aan haar hielen weer uit. En toch beweerde ze dat ze een echte prinses was.

'Nou, dat zullen we snel genoeg ontdekken,' dacht de oude koningin. Maar ze zei niets, ging de slaapkamer in, haalde al het beddengoed van het bed en legde er een erwt op; vervolgens nam ze twintig matrassen en legde die op de erwt, en daarna twintig donzen dekbedden bovenop de matrassen.

Hierop moest de prinses de hele nacht liggen. De volgende ochtend werd haar gevraagd hoe ze had geslapen.

'O, wat erg!' zei ze. 'Ik heb de hele nacht bijna geen oog dichtgedaan. God weet wat er in bed lag, maar ik lag op iets hards, waardoor ik helemaal onder de blauwe plekken zit. Het is vreselijk!'

Nu wisten ze dat ze een echte prinses was, want ze had de erwt dwars door de twintig matrassen en de twintig donzen bedden heen gevoeld.

Alleen een echte prinses zou zo gevoelig kunnen zijn.

De prins nam haar dus tot vrouw, want nu wist hij dat hij een echte prinses had; en de erwt werd in het museum geplaatst, waar hij nog steeds te zien is, als niemand hem heeft gestolen.

Dat is dus een waargebeurd verhaal.